เปรียบความรักคือ เรื่องที่คนสองคน
ต่างสู้ยอมทน ลุยด้วยกันทุกอย่าง
ไต่ภูเขาสูง ไปสุดปลายเส้นทาง
ที่ยอดเขาคือรัก ความเข้าใจที่เฝ้ารอคอย
*
เธอกับฉัน เหมือนเรามาถึงจุดหมาย
สุดท้าย ไม่ได้อย่างที่หวัง (ชื่นชมไม่ได้นาน)
**
อยู่สุดภูผา ขึ้นมาถึงทางตัน
ลมแรงขึ้นทุกวัน เริ่มดูไม่มั่นคง
หมื่นพันปัญหา ซ้ำมาให้แย่ลง
และก็ยังไม่รู้เราสองคน จะต้านจะทนได้นานสักเท่าไร
เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา เธอเย็นชาไม่สนใจ
ปรับกันเท่าไร มันไม่ดีขึ้นเลย
แทบไม่เหลือแล้ว เธอที่ฉันคุ้นเคย
อย่กันไปอย่างนั้น มีแต่มันถอยหลังลงมา
ซ้ำ *
***
อยู่สุดภูผา มาจนถึงทางตัน
เมื่อต่างไม่เหลือใจกัน เมื่อรักไม่มั่นคง
ไปสุดแค่นี้ เหลือเพียงแค่ทางลง
และก็ยังไม่รู้เราสองคน จะรักกันไปได้นานสักเท่าไร
ซ้ำ *,***


......เศร้ามากๆ เลยอ่ะ

: (

เศร้า TT^TT

เปรียบความรักคือเรื่องที่คนสองคน ต่างสู่ยอมทนลุยด้วยกันทุกอย่าง
ไต่ภูเขาสูงไปสุดปลายเส้นทางที่ยอดเขาคือรักความเข้าใจที่เฝ้ารอคอย

เธอกับฉันเหมือนเรามาถึงจุดหมาย สุดท้ายไม่ได้อย่างที่หวัง อยู่สุดภูผาขึ้นมาถึงทางตัน
ลมแรงขึ้นทุกวันเริ่มดูไม่มั่นคง หมื่นพันปัญหาซ้ำมาให้แย่ลง
และก็ยังไม่รู้เราสองคนจะต้องจะทนได้นานสักเท่าไหร่

เมื่อตื่นขึ้นมาเธอเย็นชาไม่สนใจ สักเท่าไหร่มันไม่ดีขึ้นเลย
ถ้าไม่เหลือแล้วเธอที่ฉันคุ้นเคย อยู่กันไปอย่างนั้น ก็มีแต่มันถอยหลังลงมา

*เธอกับฉันเหมือนเรามาถึงจุดหมาย สุดท้ายเธอทนไม่ได้นาน อยู่สุดภูผามาจนถึงทางตัน
เมื่อต่างไม่เหลือใจกัน เมื่อรักไม่มั่นคง ไปสุดแค่นี้เหลือเพียงแค่ทางลง และก็ยังไม่รู้เราสองคนจะรักกันไปได้นานสักเท่าไหร่ (ฮา...โฮ...โฮ...ฮู้...)

เธอกับฉันเหมือนเรามาถึงจุดหมาย สุดท้ายเธอทนไม่ได้นาน อยู่สุดภูผามาจนถึงทางตัน
เมื่อต่างไม่เหลือใจกัน เมื่อรักไม่มั่นคง ไปสุดแค่นี้เหลือเพียงแค่ทางลง และก็ยังไม่รู้เราสองคนจะรักกันไปได้นานสักเท่าไหร่

(คำบางคำฟังไม่ค่อยออก เลยเดาเอาเอง คงไม่ว่ากันนะถ้ามันผิดไปบ้าง)

T^T เธอกันฉันมาเรามาถึงจดหมาย สุดท้ายไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง