ตั้งแต่มีตัวตน เคยคบคนโน้นคนนี้ กระเซ้ากระซิกกระซี้ไปวันๆ
ไม่มีคนโดนใจ ไม่รู้จักความรัก พี่เบิร์ดเคยเข้ามาทักยังไม่หัน

แต่เจอเธอแล้วมันเริ่มจะคิด มันเหมือนว่าเธอมาแพร่ยาพิษ
ซึมซับเข้าทีละน้อยละนิดจนเริ่มสะท้าน

* แก้มมันร้อนผ่าวๆ หัวใจกระเส่า หนาวตั้งแต่เที่ยงวัน
ปวดในหัวตึบๆ มือเหนียวหนึบหนับ ทั้งที่ฉันไม่รู้เธอเป็นใคร (รักไปก่อนได้ไหมเดี๋ยวค่อยว่ากัน)

ตั้งแต่ตามองตา ใจเต้นกระตึ๊กกระตั๊ก เรื่องก็เริ่มจะชักไปกันใหญ่
อยู่ที่เธอคนดี จะให้โอกาสบ้างไหม สอนความรักง่ายๆให้กับฉัน

** ถ้าเธอกับฉันกระหนุงกระหนิง มีเรื่องให้คุยกระจุ๋งกระจิ๋ง
จะขอขัดใจสะดีดสะดิ้งบางครั้งเท่านั้น

ซ้ำ *,*,**,*
รักไปก่อนได้ไหมเดี๋ยวค่อยว่ากัน

โดนจาย

ฟังแร้ว หนาว ว

เที่ยงวัน ..

เพราะดีน๊าค๊า

ฟังซา บาย ๆ

เพราะจ้า